Uit de pen van

Verheugt u op de komst van de Heer!

In het evangelie van de derde adventszondag staat de nederigheid van Johannes de Doper centraal. Johannes treedt op als wegbereider van Jezus. Hij roept tegen iedereen die hij tegenkomt “maakt recht de weg van de Heer.”

Johannes kwam om te getuigen van het Licht. Hij deed dat door steeds ‘nee’ te zeggen. Zeer bijzonder. Tegen de mensen om hem heen zei hij: ”Nee uw levenswijze is niet goed”. “Is er dan nog wel toekomst voor ons?” Vroegen zij. “Nee, tenzij ge U bekeert”. En wanneer Herodes trouwt met de vrouw van zijn broer, zegt Johannes ” Nee koning dat is niet goed. Dat mag niet”. Dat kost hem letterlijk en figuurlijk de kop. Ook op de vraag: “Zijt gij de Messias?” antwoordt hij: “Nee, dat ben ik niet”.
Johannes zegt: “ik ben niets, het gaat niet om mij, ik verwijs slechts naar Jezus die na mij komt en dat leven is het Licht in de wereld”. Kunnen we ons, net zoals hij, ook klein maken en nederig maken voor Jezus en onze omgeving? Om zo het Licht van Jezus te kunnen ervaren?

Wij kunnen dat licht alleen maar ervaren als wij ook ‘nee’ durven te zeggen. ‘Nee’, durven zeggen is niet eenvoudig. Vaak zeg je te gemakkelijk’ ja’ terwijl het beter zou zijn om ‘nee’ te zeggen. ‘Nee’ tegen het kwaad om ons heen, in ons eigen leven. Openlijk en publiekelijk aan de kaak stellen. Maar laten we beginnen met ‘nee’ te zeggen tegen onze eigen zwakheden en kleine foutjes. Juist in de adventstijd zouden we ons dat goed bewust moeten zijn.  Want dan wordt deze derde zondag echt de zondag Gaudete, de zondag waarop we ons verheugen over de komst van de Heer.

Het Licht van God is een geschenk voor alle mensen. Laten we bidden dat de Goede God ons de kracht geeft om Zijn Licht uit te dragen waar we ook zijn. Laten we ook bidden om moed om te getuigen van dat Licht. Juist in deze moeilijke tijden.

Kerstmis zal dit jaar anders zijn, geen overvolle kerken met een paar honderd gelovigen maar slechts dertig parochianen, als de kerk al opengaat.  Ik denk dat kerst meer thuis wordt gevierd, in de beschermende sfeer van ons huis, in de woonkamer bij kribbe en kerstboom en bij de lichtjes. Moge we daar ook samen het gebed vinden om elkaar te sterken.

Goede God,
veel mensen leven aan de zelfkant van de samenleving
duisternis daar verdrijft licht en hoop
uit hun leven.
Geef ons inspiratie om samen
te werken aan een betere wereld
waar minder duisternis is
en ruimte voor velen
waar het licht straalt
en mensen hoop en uitzicht krijgen
Moge Kerstmis zo worden
voor alle mensen
Vrede op aarde,
dat vragen wij U
voor vandaag en alle dagen

Amen.

En mag ik u ondank alle probleempjes om ons heen toch alvast in die sfeer een zalig kerstmis toewensen.

Wim Zürlohe diaken in opleiding

Dierbare lezer(es),

Vorige keer schreef ik een stukje waarin de seminarist en de priester in elkaar overvloeiden. Dit kwam doordat onze neomist Javier pas gewijd was en dit mij wat melancholiek stemde. Allerlei ervaringen en gedachtes kwamen bovendrijven en haast vanzelf droom je dan weg richting vroeger. Vandaag wil ik mij echter richten op de toekomst richting Advent en Kerst. Het ligt erg voor de hand dat het een verhaal zal zijn over de duisternis die de aarde bedekt en dat wij zo langzamerhand reeds gaan toegroeien richting het licht.

Wèlk licht? Natuurlijk voor ons als christenen is dat het licht van Christus, onze Heiland en Verlosser. Waar de mensen van het vlees en de wereld zich al aan het beraden zijn op hoe feestelijk de kamer versierd moet worden in december of wie er dit jaar wel of juist niet een kerstkaart gaan krijgen (diegene die ons vorig jaar niets gestuurd hebben, hoeven er ook zeker niet op te rekenen dit jaar wel iets van ons te krijgen!). Zo zijn wij als mensen van de geest en gericht op de hemel, natuurlijk reeds gefocust op het laten ontsteken van de kaarsjes in de adventskrans.

Of niet soms? Ik hoop maar dat jullie in stilte nu direct zullen denken: “Nou, ik niet hoor!” Want dat zou ik graag hebben, namelijk. Een kaarsje meer of minder kan leuk zijn, maar in die uiterlijke dingen zit het hem toch niet? Toch? Toegegeven, het oog wil ook wat. Alleen vrome gebeden zullen in de eigen parochiekerk de mensen ook niet lang kunnen boeien. Zo werkt dat helaas nou eenmaal bij de gemiddelde parochiaan, daar moeten we realistisch in zijn! Als mens, dus ook als priester, zijn we toch zeker ook sfeergevoelige wezens? Daar is niets mis mee, hoor!

Als priester heb je het voorrecht aangereikt te hebben krijgen hoe je in de loop der jaren mag leren kijken en luisteren naar liturgie en gebed met andere ogen en oren dan waarmee de gemiddelde christenmens dit poogt te doen. Je mag anderen meenemen op het pad dat leiden zal naar het licht van de Heer. Medewerker zijn aan het levensgeluk van anderen. Ook als priester heb je de hulp nodig van anderen die je stapsgewijs tot inzicht laten komen hoe je tot het einddoel kunt geraken. Het hemels paradijs!

Zo is het nu ook met het licht van Christus. Kaarsjes in de adventskrans kunnen mede stemmingsbepalend zijn, maar het gaat vooral om hoe wij verlangen naar het lumen Christi met ons hart. Het innerlijk derhalve. Dat is waar de Heer naar kijkt. Uitwendig kunnen wij ons nog zo vroom voordoen, als het niet gedragen wordt door innerlijke bekering, wat is het dan eigenlijk waard in de ogen van God? Hij ziet tenslotte ons innerlijk en niet slechts ons uiterlijk.

Wij kunnen ons voordoen als een fel brandende kaars, maar hoe staat het met het licht dat vanuit ons binnenste straalt? Is het een vaag, nauwelijks brandend 1-Wattslampje of een kaars die met gepaste trots hoog in de vuurtoren gezet mag worden? Laten wij ons licht dat aan Gods licht ontstoken is onder de korenmaat staan of plaatsen wij het op de standaard?

Een ander punt wat vandaag nog in een kort bestek ter sprake kan komen is de duisternis. Licht kan tenslotte alleen maar licht zijn als er ook duisternis is, de afwezigheid van licht. Wat mogen wij verstaan onder de duisternis? Is het de angst die ons overheerst en waar wij geen goed antwoord op hebben? Is het de boosheid van anderen die ons niet goed gezind zijn? Of is het, het ontbreken van God in ons bestaan?

Doordat wij ons niet genoeg richten op de Heer, geven wij de Vijand gelegenheid bezit van ons te nemen en ons door zijn duisternis te laten overheersen! Durven wij die duisternis, die vijand een naam te geven? Duivel of satan of egoïsme? Lauwheid, geld, luiheid of …. Vul anders zelf maar in welke naam je eraan geeft. Wees daarbij eerlijk en gezond zelfkritisch. Zorg ervoor dat je als christenmens mee kunt werken aan het levensgeluk van anderen. Breng licht in de duisternis! Ik wens u de uwen een inspirerende Adventsperiode toe en gezegende feestdagen.

Uw kapelaan Peter Piets

Korte Mededelingen

 


Korte Mededelingen : (Klik erop om het te lezen)

Eucharistieviering in het Pools
Kopij De Voorloper
Openstelling kerk Lutjebroek
Wekelijks repetities koren in het parochiecentrum:
Gezins- en jongerenpastoraat
Kerkhof en opbaarruimte bij de kerk
Dopen
Koffietijd in ‘t Stadsplein
Kerkhof en (nacht)vorst
Zoekt en je zult vinden
Stille Kracht


Eucharistieviering in het Pools

Elke zondag om 9.30 uur is er een Eucharistieviering in het Pools in de
RK.Kerk, O.L.Vrouwe Visitatie, Oosterblokker,
Oosterblokker 68, 1696 BJ OOSTERBLOKKER

Pastoor Andrej Szczepaniak is de pastoor van de Poolse Parochie.

Kontakt:
Polska Parafia Amsterdam
Scarlattilaantje 13, 1431 XV Aalsmeer
telefoon: 0297-331678
email: info@polskaparafiaamsterdam.nl
website: www.polskaparafiaamsterdam.nl

Terug naar boven


 

Kopij De Voorloper

OPNAME VAN INGELEVERDE KOPIJ IS TER BEOORDELING VAN DE REDACTIE
Inleveren tot uiterlijk zaterdag 9 januari 2021.

Email: devoorloper@quicknet.nl

Terug naar boven


 

Openstelling kerk Lutjebroek

Het is de intentie van de Parochie van de Heilige Nicolaas te Lutjebroek om iedere eerste zondag van de maand de kerk open te stellen van 17:00 uur tot 18:30 uur met uitstelling van de monstrans voor aanbidding.

Iedereen is van harte uitgenodigd om enige tijd langs te komen voor aanbidding, om even bij te komen van de dagelijkse beslommeringen of voor welke intentie dan ook.

Terug naar boven


 

Wekelijks repetities koren in het parochiecentrum:

Op maandagavond 19.00 uur repetitie Happy kids in zaal 2
Op dinsdagavond 19.15 uur repetitie gemengd koor in zaal 1 en 2
Op donderdagavond 19.30 uur repetitie Together in zaal 1 en 2
Terug naar boven


 

Gezins- en jongerenpastoraat

Voor informatie over tiener- en jongerenactiviteiten kunt u contact opnemen met:
Fred Slijkerman, tel. 0228-522315.
Op vrijdagavond 20.00 uur repetitie Joko (interparochieel koor) in de Martinuskerk, Bovenkarspel
Terug naar boven


 

Kerkhof en opbaarruimte bij de kerk

Het kerkhof wordt door een actieve groep vrijwilligers op een geweldige manier onderhouden. Het ziet er daardoor met name in het voorjaar schitterend uit. De afgelopen weken hebben weer een viertal begrafenissen plaats gevonden. Voor velen is het nog steeds een waardevolle vorm om het afscheid te verwerken.

Wist u, dat de parochie ook een keurige opbaarruimte voor overledenen heeft?! Daar kan dus ook gebruik van worden gemaakt. De nabestaanden krijgen dan een sleutel en kunnen daar zelf 24 uur per dag heen gaan. Velen ervaren dit als zeer waardevol. Wilt u eens zien hoe deze ruimte er uit ziet, bel dan 513780 voor een afspraak.

Er wordt een redelijk tarief gerekend en voor leden van de Uitvaartvereniging St. Barbara te Grootebroek geldt een gereduceerd tarief.
Bel voor nadere informatie over of bezichtiging van de opbaarruimte,

Ewald Kuin tel. 0228-513780.
Terug naar boven


 

Dopen

Opgave voor het dopen bij: Karin Buijsman tel. 0228-515404. Graag een geboortekaartje naar het parochiecentrum sturen.
Zie op de site ook : Werkgroepen / Catachese & Voorbereiding / Dopen.

Terug naar boven


 

Koffietijd in ‘t Stadsplein

Voor mensen die net iets te vaak alleen thuis zitten organiseert Sociaal-cultureel Centrum ’t Stadsplein iedere eerste zondag van de maand van 11.00-13.00 uur KOFFIETIJD, waarbij u van harte welkom bent voor een kopje koffie of thee en een gezellig praatje. (€ 3,00 p/keer)

Nieuw dit seizoen is ZONDAGMIDDAGTIJD, iedere derde zondag van de maand van 14.30-16.30 uur. Ook hier staan de koffie en thee klaar en is er daarnaast ook gelegenheid om geheel vrijblijvend gezellig een spelletje te doen zoals klaverjassen, Rummikub, sjoelen, Scrabble of een potje biljarten. (€ 3,00 p/keer)

Aansluitend aan deze middag kunt u zich opgeven voor ETENSTIJD van 17.00-19.00 uur, waarbij u voor een kleine vergoeding een heerlijke maaltijd voorgezet krijgt, klaargemaakt door onze enthousiaste vrijwilligers. (€ 9,50 p/keer)
Aanmelden via ’t Stadsplein
Hoofdstraat 17, Bovenkarspel, tel: 0228-515576
website: http://www.tstadsplein.nl email: info@tstadsplein.nl
Terug naar boven


 

Kerkhof en (nacht)vorst

Voor het geval dat er nog wat (nacht)vorst mocht komen zouden de vrijwilligers, die het kerkhof bijhouden, het heel fijn van u vinden als u de glaswerken en andere materialen, die stuk kunnen vriezen, van de graven wilt verwijderen.
Terug naar boven


 

Zoekt en je zult vinden

Maar dat is niet altijd even makkelijk. Als hulpmiddel is er nu een boek verschenen dat heet “Twitteren met God” waarin vele vragen en heldere antwoorden staan… Voor meer achtergrondinformatie is er een gratis app bij.
Na lezing kun je beter antwoorden op vragen van je kinderen en ook voor jezelf is het verhelderend. Voor verdere informatie en aankoop zie: http://www.tweetingwithgod.com
Terug naar boven


 

Een stille kracht

Af en toe bezoek ik het kerkhof en dan ook het Mariakapelletje. Wat ik zo mooi vind is dat er altijd een kaarsje brand en zijn ze op, dan staan er zo weer nieuwe. Ik weet dat degene die dit mogelijk maakt geen pluim wil hebben, maar wil hem hierbij toch een schouderklopje geven. Nogmaals bedankt!

Jacquelline Stosz
Terug naar boven

Diversen


Diversen : (Klik erop om het te lezen)

Verslag van de Bouwcommissie Johannes de Doper.
Een lichtje in moeilijke dagen.
Even Voorstellen
Cantor-vieringen
Bedankt! 400e Voorloper
Een opmerkelijk klokje in Grootebroek
Een nieuwe aanwinst op het kerkhof
Mededeling begraafplaatsbeheer
Grootebroeker pater Nic Bakker missionaris in São Paulo
Even voorstellen: de webmaster


Verslag van de Bouwcommissie Johannes de Doper.

Augustus 2020.
Zoals ik heb beloofd in de vorige Voorloper, waar ik u op de valreep kon melden dat de koortoren klaar was, nu een uitgebreider verslag van onze activiteiten.

De koortoren, een uitdaging die al jaren stond: uitvallende stenen, barsten in glas in lood als gevolg van uitzettende ijzeren brugstaven. Het was een klus.

Een zeer bekwame metselaar van de firma Grent, Rob Hoffer, heeft de glazen verwijderd en de venster-omlijstingen op restauratieve wijze geheel strak gemaakt.
Over 10 jaar zullen we het verschil in stenen niet meer zien, vakwerk!
Voor de bouwcommissie- en parochieraad-vertegenwoordigers was het een uitdaging om de venstergaten te voorzien van passend en identieke glas-in-lood ramen.

Na veel technische deliberaties en offertes: dubbelglas, isolatieglas of hoe de ontbrekende brugstaaf te vervangen, zijn we via Jan Hinke uitgekomen bij Marije Wolfswinkel van LICHTWERK. Zij werkte ook voor de Oosterkerk in Hoorn: een nieuw groot glaspaneel en heeft de glas-in-loodramen van de grote Laurenskerk in Alkmaar gerestaureerd.
Het was spannend, maar het is in gezamenlijk overleg een heel mooi eind product geworden.

Een kunstwerk van glas-in-lood waar een creatieve oplossing is gevonden door Mw. Wolfswinkel voor de ontbrekende brugstaaf waarbij 90% van het originele glas kon worden hergebruikt.
De messing roedes zijn vanuit de Laurenskerk gekomen. Compliment voor de vakmensen. Ook voor de meestervoeger 1e klas, Hans Hauwert, die van buitenaf samen met de glazenier(ster) de ramen heeft vastgezet met een specie / klei mengsel.

We zijn na alle (in)spanning blij met het resultaat. Door uw ruime giften, in de plaats van de Parochieveiling die niet door kon gaan, een heel mooi en te betalen resultaat.

*Doorlopend: het optimaliseren en up to date maken van de elektrische installaties van de kerk (door Casper Gorter) met nieuwe meterkast: voltooid.
*Verder is de oostzijde van de pastorie door dezelfde vakman / metselaar Rob aangepakt: steen voor steen de problematische ijzeren lateien vervangen door betonnen lateien en alles netjes weggewerkt en aangeheeld.
*De dakbedekking met Samanca leien en de dakvensters zijn in februari opgeleverd. Weer vakwerk van de firma Pronk. Het dak is nu dicht !!
*Ik (Nico Nieuwendijk) heb gepoogd de maximale subsidie hiervoor te verkrijgen als provinciaal monument en gelukkig is dat gelukt. Dat scheelt zoals dat heet: een slok op een borrel! Dank voor de ondersteuning van onze administrator Kees Noordeloos, die alle rekeningen bijhoudt.
*De bliksembeveiliging is opgewaardeerd naar de moderne eisen door de firma Bliksem Belang uit Heiloo en na vele jaren eindelijk weer goedgekeurd.
*Op verzoek van de kosters is er een andere aansturing van de klokken en van de verwarming geïnstalleerd.
*De kelder onder de kerk is voorzien van nieuwe bedrading en verlichting, ook onder het altaar is er voor de dapperen onder ons nu een licht in de (ondergrondse) spelonken.
*Al het hang en sluitwerk is voorzien van “paniek” sluitingen en gereviseerd, ook zijn alle sloten voorzien van nieuwe cilinders en hebben alle vrijwilligers nieuwe sleutels gekregen.
*De noodverlichting is aangepast.
*Ondersteuning krijgt de bouwcommissie verder van Piet Reus (LB -> GB) en voor “al uw hout- en bouwzaken” is Sjaak Noordeloos hard bezig in onze kerk.
*Een glansrol is er voor de firma Karl, die de parketvloer in de grote zaal en de vloer van het secretariaat in het parochiecentrum onder handen heeft genomen. Het glimt weer na het schuren en het opnieuw in de lak zetten en poetsen van deze (ook) monumentale vloeren.
*We hebben nog een aantal uitdagende projecten, o.a. in de grote toren op het klokkenplatform; die we met behulp van uw bijdragen en de inzet van vele vrijwilligers hopelijk weer zullen klaren.

Het devies is BID EN WERK, van bidden binnen de kerkmuren is door Covid19 niet veel gekomen maar van het werken des te meer!
Mede namens Jos Smit en Jan Ruiter, Nico Nieuwendijk.

Terug naar boven


Een lichtje in moeilijke dagen

Op onze begraafplaats staat een Mariakapel die tussen 7:00 uur en 21:00 uur toegankelijk is. Daar kunt u, als u daar behoefte aan heeft, een kaarsje branden en de stilte over u laten komen om weer gesterkt verder te gaan.

Terug naar boven


Effies voorstellen

Dag lieve mensen van de parochie st. Johannes de Doper. Ik ben Peter Zandberg uit Hoorn en dit jaar zal ik het gemengd koor begeleiden op gitaar, accordeon, piano en orgel. Het meest met het laatste instrument denk ik.

Edwin vroeg mij vorig jaar of het wat voor mij zou zijn en dat werden we snel eens. De laatste jaren heb ik gezondheidsproblemen gehad maar na een pacemaker 2 jaar geleden en afgelopen mei een hartoperatie in het AMC gaat het de betere kant op.

Als oecumenisch kanariepietje draai ik al heel wat jaartjes mee in de kerkmuziek uit overtuiging en professie. Onder het motto; ” wie zingt bidt dubbel “, wat onze kerkvader Augustinus gezegd schijnt te hebben.
Inmiddels hebben we al enkele vieringen en repetities mogen doen tot wederzijdse tevredenheid en met Adinda en Karin op de bok (daar staat de dirigent) gaat dat vast lukken. Zeker met de kersverse diaken Javier Acuña (spreek uit Ga-bi-jèr Akoenja)! Vergeeft u mij mijn beroepsdeformatie, dat krijg je als je lang voor de klas hebt gestaan.

met muzikale groeten!
Peter Zandberg

Terug naar boven


Cantor-vieringen

Onder begeleiding van een organist of pianist kan een cantor (m/v) bij verschillende soorten vieringen de samenzang verzorgen. Bij veel psalmen of soms ook bij andere liederen zingt de cantor de verzen voor als dat in de bundel staat aangeven. Ook kan hij/zij eens een wat onbekend lied laten zingen, dat dan eventueel vooraf een keer voorgezongen wordt.

Voor toerusting van cantors wordt er in het bisdom door de NSGV ( Nederlandse Sint Gregorius Vereniging ) regelmatig een speciale cursus aangeboden, waarbij meerdere facetten van de cantorfunctie worden toegelicht en praktisch worden geoefend.
De cantor die in onze parochie in de zomer een aantal vieringen zal meedraaien heeft deze cursus ook gevolgd.

Cobi de Bruijn, cantor.

Terug naar boven


Bedankt! 400e Voorloper

Hierbij willen wij iedereen bedanken die in de afgelopen jaren
heeft bijgedragen aan het bereiken van deze mijlpaal!

Dus inzenders van stukjes, werkgroepen, bezorgers, redactieleden, correctie-lezers, secretariaatsmedewerkers, vouwers, lezers, bestuursleden, printers van toen en nu:

Bedankt !

Terug naar boven


Een opmerkelijk klokje in Grootebroek

Tijdens de restauratiewerkzaamheden aan de achterkant van ons kerkgebouw die het kerkbestuur laat uitvoeren, kwam een zeer opmerkelijk feit aan het licht. Het kleine torentje, hetgeen zelf ook dringend restauratie nodig had (zoals bleek nadat de steigers bij dit ontoegankelijke torentje geplaatst waren), staat boven op het dak van het koor (de apsis).
Klokje1
Hierin bleek een klokje te hangen met de letters PETIT ET FRITSEN ME FUNDERUNT en het jaartal 1927 (P en F hebben mij gegoten). Deze klok is dus van voor de oorlog en heeft de klokkenvordering in de oorlog overleefd. Van het feit van deze opmerkelijke overleving is naar ons weten niet veel bekend.
Klokje2
Navraag bij degenen die leefden in de tijd van de klokkenvordering bracht tot nog toe geen licht in de zaak. Was het te moeilijk om te bereiken? En waarom is hij niet meegenomen in de lijst van monumentale klokken die reeds vanaf 1938 werd bijgehouden?

De Duitsers waren in de jaren 1942-1943 naarstig op zoek naar alles wat koper of brons was om kanonnen te gieten. Het kerkbestuur kreeg op 16 december 1942 een brief van de bezetter dat de klokken gevorderd zouden worden. Zo werd onze kerk op 16 maart 1943 van haar grote klok van 510 kg uit de toren beroofd en nog een kleinere klok van 90 kg.

Volgens een inventarisatie van het Rijksbureau van Monumentenzorg, in samenwerking met de Nederlandse klokken- en orgelraad, gekoppeld aan de administratie van de firma P. Meulenberg te Heerlen in opdracht van de bezetter, zijn op dezelfde dag twee klokken geroofd uit de toren van de Protestantse kerk. Een grote uit het jaar 1890 van 497 kg en een van 89 kg. Beide werden afgevoerd naar de haven van Hamburg in Duitsland.

De Duitsers lieten zelfs het klooster van de Zusters van Liefde niet met rust. Op 11 juni 1943 roofden zij uit hun kapel aan de Zesstedenweg (nu kantoor ENRA fietsverzekeringen) nog een klokje van 27 kg. Deze (kleinere) zusterklok van de klok in het apsis-torentje, ook gegoten bij Petit en Fritsen in 1927, werd getransporteerd naar Amsterdam. Deze klok werd wel vermeld in de voornoemde inventarisatie.

Rein Deen wist zich te herinneren dat er een vrachtwagen op het kerkplein heeft gestaan waar de grote luiklokken in getakeld werden. Dit onder gemor van de mensen en onder het prevelen van een gedicht: wat inhield dat je met kanonnen gemaakt van kerkklokken geen oorlog kan winnen.

Cor Koomen wist zich te herinneren dat hij vanuit de Pukkies-school (6 jaar oud) naast de Mariaschool aan de Raadhuislaan de klokken zag afdalen vanaf de zuidkant van de Hervormde kerktoren met op de klok een staande Duitse militair!

De mensen waren zeer ontdaan door deze roof. In een tijd van gecensureerde kranten en het verder ontbreken van eerlijke berichtgeving, waren in het dorp de wildste geruchten in omloop. Wat was er waar en wat was niet waar. Het klokgelui was toch een vorm van verbinding met elkaar. Wat we ons heden ten dage niet meer realiseren was het gebruik en functie van de klok!

In deze tijd met radio, tv en mobiele telefoons kunnen we ons de functie van de klok toentertijd nauwelijks meer voorstellen: tijdsindicator en brenger van heugelijk en droevig nieuws, maar ook werden de klokken geluid bij gevaar voor brand of overstromingen.

Nu was er alleen stilte en onzekerheid op het eind van de angstige oorlogstijd. Er was sprake van dat de Grootslagpolder ook eventueel geïnundeerd zou worden, een angst voor alle tuinders!! Het eerste wat na de oorlog dan ook werd gedaan was er voor zorgen om zo snel mogelijk weer klokken te verkrijgen voor de kerk.

De functie en naam van het klokje in de apsistoren is de volgende: voorheen, voor het Vaticaans Concilie, stond de priester met de rug naar het kerkschip en de mensen in de kerk, het gelaat biddend gericht naar het altaar. Tijdens de consecratie werden de kelk en de hostie opgeheven boven zijn hoofd in een offerande aan God. Het moment van de transsubstantiatie.

Dan luidde de misdienaars bel 3 maal en het elevatieklokje (van opheffen, elevator/élever) klonk helder met 3 tikjes, zodat iedereen die niet in de gelegenheid was de H. Mis bij te wonen in gedachten even bij het wonder van de eucharistie kon stilstaan.

Als Parochieraad hebben we gemeend te moeten proberen een en ander weer in werkende staat te brengen met moderne radiografische middelen, maar nog wel bediend door de originele koperkleurige drukknop. We zullen er prudent gebruik van gaan maken, zonder overlast van langdurig luidende klokken.

Mocht u als bewoner van het Zesstedenpark met uitzicht op het torentje, als parochiaan of als Stedebroecker met gevoel voor historie een bijdrage willen geven voor het restaureren van het torentje en de inwerkingstelling van het geheel, dan is dat mogelijk.

Een gift is welkom op banknr: NL95 RABO 0117 6003 69 t.n.v. Joh. De Doper onder vermelding van restauratie klokkentorentje. Onze Parochiegemeenschap is ANBI geregistreerd en dus is uw gift aftrekbaar van de belasting.

Bij elke zoveelste mille aan binnengekomen gelden laten we het klokje zondags om 14.00 uur eens luiden. Wanneer?? Dat zullen we nader communiceren, evt. via Facebook of internet en lokale krant, want gelukkig zijn er nu meerdere communicatiemiddelen dan in de naargeestige oorlogstijd.

Dank voor uw aandacht en eventuele bijdrage!
Gerard Sijm en Nico Nieuwendijk

Terug naar boven

Een nieuwe aanwinst op het kerkhof

Op het veldje dat gereserveerd is voor uitstrooiing van de as van overledenen is iets fraais ontstaan de laatste maanden. Neen, niet iets dat spontaan in de lente is opgekomen, maar door maanden van noeste arbeid door de mensen werkzaam op het kerkhof is een kunstwerk ontstaan.

Aanwinst

Dick Visser leverde en construeerde zeer precies het houtwerk en dit staand in het lood van zeer duurzaam hout, in overleg gevormd naar een kopie van het fraaie tegelwerk boven ons portaal met de spreuk: Deo Optimo Maximo.

Het schilderwerk werd in vele laagjes met liefde en vakmanschap verzorgd door Thijs Baars; de andere heren van de ploeg hielpen met raad en daad, gevraagd en ongevraagd.

Weer een project klaar! Het ziet er prachtig uit! Voor u ter info: het strooiveldje ligt links van de urnentuin.

Terug naar boven


Mededeling begraafplaatsbeheer

Hierbij maakt de beheerder van de begraafplaats bekend dat hij het voornemen heeft onderstaande graven te laten ruimen. Het betreft de volgende graven:

Vak M 2: F. Ligthart
M. Weel
Vak M 4: H. Bosman
M. Laan –Reus

Dit gaat om algemene graven waarvan de looptijd is verstreken en welke niet verlengd kunnen worden. Heeft u vragen over bovenstaande mededeling dan kunt u contact opnemen met de beheerder van de begraafplaats.

De heer J. Noordhout tel. 514382

Terug naar boven


Jongeren-evenementen

Een drietal evenementen voor jongeren, die wij hierbij van harte aanbevelen: Wereldjongerendag (WJDag) – Teens Get Together en Tienerkamp Break-out 2017

Op 9 april a.s. (Palmzondag) is de 32e WJDag in Wieringerwerf. De dag begint met een eucharistieviering in de Christus Koningkerk. Aansluitend het jongerenprogramma dat door het jongerenplatform georganiseerd is. Meer info op http://www.jongekerk.nl/nieuwsberichten/wjd

Vrijdag 21 april is de 2e Teens Get Together bij tienergroep Kan’t ff te Hilversum. Voor alle tieners uit het bisdom. Aanmelden en meer info op http://www.jongekerk.nl/nieuwsberichten/tieners.

Het Tienerkamp Break-out 2017 vindt plaats van 3 t/m 7 augustus in Heiloo. Info op http://www.jongekerk.nl

Matthijs Jansen
Jong Bisdom Haarlem-Amsterdam

Terug naar boven


Grootebroeker pater Nic Bakker missionaris in São Paulo

Hij groeide op in Grootebroek, maar slijt zijn dagen in São Paulo. ’De laatste missionaris van Nederland’, noemt de 79-jarige Nicolaas Johannes Bakker zichzelf gekscherend. Het katholieke geloof ligt onder vuur, maar padre Nicolau, de naam waarnaar hij in de Braziliaanse miljoenstad luistert, twijfelt geen seconde aan zijn Goddelijke toewijding. In het boek ’Mijn geloof, mijn kerk, mijn wereld’ vertelt hij zijn levensverhaal.

Na de Tweede Wereldoorlog ontstond er onder de land- en tuinbouwers van Nederland een sterke emigratiegolf. De gedachte dat je als jongeman op het bedrijf van je ouders moest blijven, verbleekte. Nics vader en moeder namen de overzeese sprong en vertrokken naar de Nederlandse nederzetting Holambra in Brazilië.

Door zijn verblijf in het Belgische noviciaat zou het nog een paar jaar duren voordat Nic hen achterna reist. In zijn jongste jaren was Nic niet bijzonder kerks. De preken van de vele missionarissen in de parochiekerk maakten zijn hart van streek. En zo gebeurde het dat hij op 12-jarige leeftijd de priesterschool binnenging. „Waar het idee precies vandaan kwam, weet ik eigenlijk niet.

Een oude, vrome leer zegt: ’God roept wie hij wil’. Naar mijn idee is het de maatschappij die de roeping maakt. Hoewel we ergens ver daarachter wel de hand van God mogen zien.” Heimwee Bijna liep het mis met de roeping van de jonge Nic. Verteerd door heimwee slaakte het knaapje in een brief aan zijn vader de noodkreet hem te komen halen. Maar papa was streng en onverbiddelijk. „Daar ben ik hem achteraf nog altijd dankbaar voor.

Mijn vader was een nuchtere West-Friese katholiek. Hij begreep goed dat jonge kerels moeten leren om door een zure appel heen te bijten. Komt tijd, komt raad. Ik denk dat ik veel weg heb van mijn vader. ’Wat hij in zijn hoofd heeft, heeft hij niet in zijn achterwerk’, zei m’n moeder wel eens. Ik kreeg altijd zware missieposten op mijn dak en kreeg al gauw door dat bidden alleen niet voldoende is.

Strijden voor een betere toekomst in een arm land, is geen gemakkelijke taak. Ik ben mijn vader dankbaar voor de les die hij me meegaf.” Brazilië is een arm land. Strijden voor een betere toekomst, is dat de reden die hem bindt met São Paulo? „Onze taak als priester is overal hetzelfde. Geloven is het vitale punt. Wie niet gelooft, gelooft het wel. Wie wel gelooft, gaat er achteraan en probeert iets te doen.

De Braziliaanse maatschappij is veel minder geseculariseerd dan Nederland, is en dus opener voor geloofsbeleving en kerkelijke banden. Dat vergemakkelijkt de taak van een priester. Brazilië is een totaal ander land dan Nederland, de missietaak vereist daarom een andere aanpak. Een ander groot verschil is dat dit land het slachtoffer is van een internationaal scheef gelopen systeem, dat de armoede aan deze kant in stand houdt. Mijn hart klopt nog voor Nederland, maar ik blijf liever in São Paulo.

Ik denk dat ook Jezus zich het liefst onder de armen bevond.” Af en toe maakt padre Nicolau de oversteek. „Om de familie weer eens te zien en me ’thuis’ te voelen in het West-Friese polderland dat zo’n grote invloed had op mijn manier van denken en doen. In mijn boek ga ik uitvoerig in op deze ’wortels’. Drie zussen zijn teruggegaan naar Nederland. Ik blijf via familie, literatuur en heel soms televisie op de hoogte met de situatie daar. Maar ik voel me meer echt thuis in Brazilië.

Misschien ook omdat ik hier al sinds 1960 woon, zonder knagend verlangen naar mijn ouderlijk huis. Ik denk wel met veel liefde terug aan mijn eerste vaderland. Het is onmogelijk dit los te laten. Ik heb ook geen heimwee naar de geloofsbeleving van vijftig jaar terug. In iedere tijd en plaats heeft dezelfde Kerk van Christus een ander aangezicht. Ik beschrijf in mijn boek op welke manier ik altijd op zoek was naar nieuwe wegen.”

Stel een vraag, en het geloof komt in elk antwoord terug. „Er is niets gemakkelijker en niets moeilijker dan over God praten. Over welke God hebben we het? Duizend-en-een geloven spreken over God op verschillende wijze. Niemand heeft ooit God gezien of met God gesproken. De wetenschap van de laatste eeuwen geeft bijna overal antwoord op en geloven lijkt steeds minder noodzakelijk.

Maar heeft de wetenschap de wereld beter gemaakt, de maatschappelijke verhoudingen rechtvaardiger, de natuur beter beschermd? God kan de wetenschap niet aantonen, maar, voor wie gelooft, is Hij overal aanwezig. Aan deze God heb ik nooit getwijfeld.” Dat rotsvaste vertrouwen in het geloof geldt helaas niet voor iedereen.

„Toen ik hoorde dat er in het kleine Nederland 1200 kerken te koop staan, heb ik een keer gezegd: ’Ik denk dat ik de laatste missionaris van Nederland ben’. Daar heb ik het best moeilijk mee. Ik zie, net als Jezus, niet in de welvaart, maar in het geloof de rijkste schat die een mens bezitten kan. Kerken zijn er voor om dit geloof te bevorderen. Maar, ik zei het al, een Kerk heeft in iedere tijd zijn eigen aangezicht.

Ik meen dat het bisschop De Smet, van Brugge, was die in de jaren 50 een opmerkelijke uitspraak deed: ’Dit is de laatste generatie die nog naar de kerk gaat zonder te weten waarom’. Het oude geloof was inderdaad een traditiegeloof. In onze tijd heeft het geen zin om naar de kerk te gaan als men daar niet de zin van inziet.

Het geloof kan ook zonder kerkgebouw, geloven is namelijk veel meer dan naar een kerk gaan.” Jongensavontuur In ’Mijn geloof, mijn kerk, mijn wereld’, dat deze zomer in het Nederlands wordt vertaald, gaat pater Nicolau hier dieper op in. Over zijn boek, dat leest als een jongensavontuur: „ Ik denk dat mijn levensverhaal duidelijk maakt wat geloven in onze tijd betekent.

Ik had nooit gedacht ooit een boek te schrijven. Op mijn levensweg, buiten het gewone parochiebeleid, bracht het geloof mij tot steeds weer nieuwe verrassingen en uitdagingen. Werken onder de armsten der armen, jarenlang werken in de verre buitenwijken van de miljoenenstad São Paulo; pastoraatles geven aan theologiestudenten van een katholieke universiteit; met een kop vol grijze haren bedacht ik dat ik daar wel een verhaal van kon maken.

Voor familie, vrienden en voor iedereen die het wil lezen. Het is niet geschreven voor intellectuelen, maar voor de gewone leek. Vooral voor leken die, op de een of andere manier (voor of tegen), met de Kerk betrokken zijn. Toen ik jong was fascineerden de missionarissen mij, en dacht: ’dat is best de moeite waard’. Nu ik als oud missionaris terugkijk op mijn leven denk ik te mogen zeggen: het was best de moeite waard.”

Bron: Noordhollands Dagblad editie Zaterdag 11 mei 2018.

Terug naar boven


Even voorstellen: de webmaster

Een paar maanden geleden ben ik gevraagd om voor deze parochie de website bij te houden. En dat wilde ik wel. Ik woon samen met Ron en mijn drie kinderen in de Horn in Lutjebroek en ben overdag werkzaam op het secretariaat van die parochie. Ook werk ik nog een dag in de week bij Stichting Merakel op kantoor. Ik doe dit allemaal met veel plezier. Mijn hobby’s zijn verder nog kleding maken en lezen.
Mijn werkzaamheden voor de kerk zijn het up-to-date houden van de website, het verwerken van de informatie die ik aangeleverd krijg in de vorm van De Voorloper en er voor zorgen dat de mensen geïnformeerd worden d.m.v. het publiceren van de vieringen en evenementen e.d.
Susan Wester

Terug naar boven

Van de Parochieraad

Nieuws van de Parochieraad

Onze kerk is gelukkig al weer 3 maanden open. Wel zijn er heel wat aanpassingen. Zo missen we de muzikale ondersteuning van onze koren. Doordat de richtlijnen vanuit het regiobestuur zijn aangepast mogen de koren nu met maximaal 8 personen zingen, we zijn nu aan het kijken of dat haalbaar is. Together heeft het afgelopen donderdag al geprobeerd en dat ging redelijk goed; dus zij hopen de vieringen van 18 en 25 oktober muzikaal op te luisteren. Het gemengd koor gaat ook weer beginnen en staat voor 2 november ingeroosterd. Gelukkig waren Cobi, Mieke en Peter bereid de vieringen muzikaal op te luisteren. Cobi is nu ook met enkele koorleden aan het repeteren voor de viering van 11 oktober, deze krijgt dan een Gregoriaans thema.

Zondag 13 september was het Open Monumentendag en ook onze kerk was die dag open en heeft vele bezoekers gehad. Oud-StedeBroec had monumentschildjes voor ons kerkgebouw en het parochiecentrum aangevraagd en die werden onder het toeziend oog van een klein aantal parochianen door Ria Botman aangebracht. Zo is het van buitenaf te zien dat beide gebouwen een monumentale status hebben.

Op 19 september hadden we ook weer eens een feestelijke viering, omdat Kapelaan Javier Acuña zijn eerste eucharistieviering in onze kerk is voorgegaan.
Enkele vrijwilligers hadden de kerk met geel-witte linten versierd. De bloemen waren prachtig in stijl aangebracht, kortom het zag er heel feestelijk uit. Tijdens de viering werd er door 3 dames gezongen met begeleiding van organist Peter, die af en toe het geheel versierde met zijn stem. Javier straalde helemaal en hij had een mooie viering.
Na afloop werd er koffie aangeboden op een coronaveilige manier.

Iedereen was enorm tevreden en we keken al vooruit naar de volgende feestelijke viering,
op 4 oktober bestond Fanfare Irene 75 jaar. Samen met de groep Bijzondere vieringen werd er een feestelijke viering in onze kerk voorbereid. Maar, zo jammer, door het aanscherpen van de maatregelen was het voor de Fanfare onmogelijk de muzikale verzorging voor hun rekening te nemen en moest alles afgelast worden.

Maar we gaan dapper verder. Het volgende feest wordt inmiddels ook voorbereid en wel de 1e Communieviering op zondag 1 november. De werkgroep is druk met de voorbereidingen. De kinderen stellen zich verderop in deze Voorloper aan u voor, normaal gesproken zouden we dat in een speciale viering doen, maar dat was even niet meer mogelijk. Door plaatsen voor de bijbehorende familie te reserveren hopen wij zoveel mogelijk mensen in onze kerk kwijt te kunnen, zodat velen dit feest mee kunnen vieren. Wij wensen de communicantjes een fijne dag.

Zoals u ongetwijfeld heeft vernomen zijn de maatregelen rondom het coronavirus aangescherpt. Er mogen nu maar 30 bezoekers ontvangen worden, het is dus belangrijk om te reserveren aangezien u anders het risico loopt dat u niet meer binnen mag. Dat zouden wij heel vervelend vinden, de link staat vermeldt op de vieringen-pagina.
Zo wordt er ook geadviseerd om in de publieke ruimtes een mondkapje te dragen. Aangezien ons kerkgebouw ook voor iedereen toegankelijk is lijkt het ons verstandig dit advies over te nemen. Bij het binnengaan en verlaten van de kerk kunt u dan een mondkapje dragen, maar als u uw plaats hebt ingenomen mag u het afzetten.
U dient zelf voor een mondkapje te zorgen!

Wij vertrouwen erop dat u in het belang van uw en andermans veiligheid dit advies opvolgt. Wij weten het: het wordt er niet leuker op, maar de gezondheid van eenieder staat op het spel en wij als Christenen dienen toch in de eerste plaats aan onze medemens te denken.

Tot slot hopen wij in de volgende Voorloper nog meer goed nieuws te brengen, want Kerstmis is dan ook weer in beeld en we hopen daar toch echt wat moois van te maken. Pas goed op uzelf en de ander en blijf gezond.

Namens de Parochieraad Johannes de Doper.
Protocol rond het bezoeken van liturgische vieringen

Vanaf 1 juli 2020 mogen er 100 mensen aanwezig zijn bij religieuze bijeenkomsten. Religieuze en andere kerkelijke bijeenkomsten kunnen alleen dan plaatsvinden wanneer een veilige afstand van anderhalve meter is gewaarborgd. Voor alle activiteiten geldt dat hierbij de richtlijnen van het RIVM inzake hygiëne, afstand, gezondheid, kwetsbare personen e.d. in acht worden genomen.

• U dient vooraf voor een viering te reserveren, daarvoor komt een online reserveringssysteem. De link om te reserveren staat op onze website.
• U dient bij corona-gerelateerde klachten altijd thuis te blijven, ook als u al gereserveerd heeft. Hoesten en niezen doen we in de elleboog.
• Bij binnenkomst dient u uw handen te ontsmetten, handgel staat voor u klaar.
• Volg de aanwijzingen van de twee begeleiders achter in de kerk op wat betreft de looprichtingen en neem plaats op de aangegeven plaatsen in de kerk.
• Bij de vredeswens geven we elkaar geen hand.
• Bij het kruisteken wordt het lichaam niet aangeraakt.
• Als u te communie gaat wordt er anderhalve meter afstand in acht genomen.
• Voor het ontvangen van de communie dient u uw handen te reinigen. Handgel staat aan twee zijden opgesteld
• De communie krijgt u op een passende wijze aangereikt.
• De collecte wordt gehouden met een collectebus bij de uitgang. Deze is ook bestemd voor het kaarsengeld.
• Er is geen intentieboek aanwezig.
• Tot 1 september zal er geen koor aanwezig zijn, wij zorgen wel voor muzikale omlijsting, maar het is verboden om mee te zingen.
• Na afloop koffie drinken kan in deze tijd niet doorgaan.
• Wilt u bij Maria een kaarsje aansteken, wacht dan totdat er niemand meer in de kleine kapel aanwezig is.

Daarnaast dienen de kerkbezoekers zich ten alle tijden aan de richtlijnen van het RIVM te houden. Dit protocol is onder voorbehoud van wijzigingen als de omstandigheden daar om vragen.