Uit de pen van Pater Peter

DAG LIEVE MENSEN !

Wat altijd is geweest; het waaien van de Geest….
Dat zijn de beginwoorden van een lied, dat we vaak zingen. Het is als ik dit schrijf weer bijna Pinksteren. En dan gaat natuurlijk alles over het waaien van die geest, ook om de apostelen toe te rusten voor hun werk.

Wat we vaak vergeten bij dat waaien, is, dat de Geest zelf uitmaakt waarheen hij/zij waait. Wij hebben daar gelukkig niks over te zeggen. God zegt trouwens van zichzelf: Ik ben die ik ben! Met andere woorden dat maak ik zelf wel uit. Het is heerlijk dat onze God een echt vrije en onafhankelijke God is. Dat spreekt me wel aan. Dat waaien van die Geest heeft nu juist met die Goddelijke vrijheid te maken. Er is werkelijk niemand die God kan voorschrijven welke kant Hij moet opwaaien! En dat is maar heel goed…. We bepalen al genoeg in onze wereld. Vaak hebben we dan naast ons geregel ook nog allerlei vooroordelen. Die en die of dat of dat zal wel zo zijn…en we hebben onze mening al klaar. Er zijn toch niet al te veel waarlijk onafhankelijke geesten die de wereld wakker durven schudden en diezelfde wereld wijzen op haar fouten en vooroordelen.

Zo is er het verhaal in Exodus van de bittere bronnen van Mara. Het volk dat met Mozes net uit slavernij is ontsnapt moppert over het gebrek aan voedsel en water in de woestijn, ze vertrouwen nog niet erg op God. Mozes werpt in die bittere bron (niet drinkbaar) een stuk hout (gelijkelijk vertaald met Thora/ de wet of eerste vijf boeken van de Bijbel) en het water wordt ineens drinkbaar. Kennelijk als je water van geloof drinkt wordt het leven weer leefbaar/drinkbaar, daar deed de Geest haar Goddelijke werk. En langzaamaan (net als wij) leert het volk omgaan met deze vrije God die niet te vatten is in beelden van steen als in Egypte. Ze leerden omgaan met de waarlijk vrije God die onvoorwaardelijk Zijn liefde schonk aan Zijn volk.

Als we het leven van Jezus bezien gaat het nu juist precies over die pastorale (op mensen gerichte) vrijheid, die Hem uiteindelijk ook het leven kostte. Want de regelneven (de onwrikbaren) liggen op de loer; het moet zus en niet zo!
Herinner je de oorlog en Duitsland toen en je snapt meteen wat ik bedoel. Een afwijkende mening kon je je leven kosten, het is nooit anders geweest! Wees dus alert op dat waaien van de Geest. Laat maar lekker waaien en laat aan God over welke kant we opgaan.
Dan wordt Pinksteren een heerlijke Out of the box (buiten de geijkte paden) gebeurtenis en wordt geloven weer een avontuur en een feest en laten we ons blij verrassen door diezelfde Geest!

Zalig Pinksteren

Tot de volgende keer! Pater Peter

Uit de pen van Pater Peter 2

DAG LIEVE MENSEN !

Uit solidariteit met hen die ziek zijn had ik nu ook een griepje van een paar dagen. Wat voel je je dan ineens zielig, zwak en soms misselijk. Er komt niks meer uit je handen en de sprankel is weg. Ik hoestte mijn longen uit mijn lijf en verwende mezelf met hete grogs (waarin weinig water en veel cognac!). Een bezoek aan de fysio hielp mijn stevige spierpijn verzachten. Zo’n therapeut maakt dan ook tijdens het kneden wat grapjes en neemt de lokale nieuwtjes mee in zijn verhaal, best gezellig. Zo’n paar dagen ziek zijn heeft, wanneer je niet teveel in je agenda had staan, best wel voordelen.

Naast het wentelen in zelfmedelijden en het opkomende besef dat je niet de enige bent, is het goed om weer even wat rust te krijgen en gewoon thuis in je bed of op de bank te liggen. Ik ontbeer daarbij natuurlijk een liefhebbende echtgenote, maar ik heb een schat van een buurvrouw en een pluchen hond. In die diepe soms wat irritante rust van het heilige nietsdoen, ontstaan dan weer nieuwe plannen en kun je de zaken weer op een rijtje zetten. Want juist ook in de kerk moet en mag creatief gedacht worden. Zeker in deze wat lastige tijden.

Toen ik weer wat beter was heb ik toch de moed gehad om een school met vier klassen te bezoeken. Ik nam mijn pluchen hond Flap mee naar de klas. Ik had bedacht dat ik het over bidden wilde hebben!
Ik stelde Flap voor aan de kinderen. En vertelde dat Flap een luisterhond is. Zo heb je ook blindengeleidehonden, drugshonden en gezelschapshonden etc. Alle kinderen hebben trouwens knuffels. Ik stelde de volgende drie vragen (U kunt meedoen!):

* Waar ben ik dankbaar voor…….
* Wat vond ik niet zo leuk….
* Waar word ik blij van….

En zij mochten die antwoorden in stilte aan Flap stellen, door ze in hun schriftje op te schrijven. Geweldig wat daar uit kwam. Ook wel een enkel traantje, maar dat mocht van Juf! En ik vertelde dat als je dat woord Flap verandert in het woord God er echt wordt geluisterd. Dan heet het ineens bidden wisten ze… en ik vertelde dat God heeft beloofd om echt te luisteren en er ook iets mee te doen! Persoonlijk voor jou!
Ik zag vier klassen met stralende kinderen en we hadden een geweldige les samen.
Zo zie je maar weer. Zelfs tijdens een griepje krijg je fantastische ideeën! En daar word ik weer heel snel beter van..

Tot de volgende keer! Pater Peter

Advertenties