Uit de pen van Pater Peter

DAG LIEVE MENSEN !

En dan mogen (mochten) we weer het Feest van de Verrijzenis vieren; Pasen! Iedere keer wanneer ik op de begraafplaats ben, dan leg ik uit dat het niet gaat om dat schepje zand op de hoek van de kist, maar dat het gaat om het geloof in eeuwig leven! En voor hen die nooit meer in de kerk komen of eventueel niet gelovig zijn zeg ik dan: laat je aan het eind van je leven blij verrassen! Want dit is werkelijk de mooiste belofte die Onze Lieve Heer ons heeft gedaan. In woord maar zeker ook in daad. Vaak krijg ik de vraag om de rituelen bij de Paaswake weer eens uit te leggen, nou bij deze dan:

Natuurlijk zegen ik aan het begin van de viering het paasvuur, waaraan de nieuwe Paaskaars wordt ontstoken. Ook de Paaskaars wordt apart gezegend en de vijf nagels (symbool van de wonden) worden aangebracht. Daarna dan zingen we tot drie keer toe: Licht van Christus! En dan mogen de grote lichten weer aan! Ook symbool van verrijzenis! Meteen daarna zing ik de zogenaamde Paasjubelzang: Laat juichen…..! Ergens in de dienst is er dan nog het zegenen van het nieuwe doopwater. De Paaskaars wordt drie keer in het nieuwe doopwater gedompeld en er wordt een druppeltje Heilige olie en wat zout in het water gedaan en naar oud gebruik kan er ook over het water worden geblazen. Zout en dat blazen verwijst naar de verdrijving van het kwaad. Zout hield bederf tegen en het blazen verwijst ook naar het uitdrijven van het boze en ook naar de Heilige Geest. Daarna mogen we onze doopbeloften hernieuwen en wordt ook weer iedereen herinnerd aan die doop door het gesprenkelde wijwater. Een prachtige viering met een zeer oude en rijke symboliek. Samen met het vieren van de Eucharistie is Pasen het kloppende hart van ons katholieke geloof.

Maar beiden mogen ons uitdagen tot een liefdevol leven. Pasen mag ons ook vertellen dat we mensen zijn van de Weg….mensen die dagelijks met verrijzenis bezig zijn. Dat betekent liefdevol opengaan naar anderen. En Eucharistie is het feest van Gods aanwezigheid in ieder van ons. Lichaam van Christus = wordt ook lichaam van Christus! En zij herkenden Hem pas bij het breken van het brood! (Lucas 24: De Emmaüsgangers). Wat geweldig allemaal. En wat heerlijk om te mogen geloven.
Is het niet juist dat wat onze ‘dingenwereld’ zo nodig heeft? Dat krachtige geloof dat dwars door alles heen mag schijnen!
Alvast een Zalig Pasen toegewenst!

Tot de volgende keer! Pater Peter

DAG LIEVE MENSEN ! (2)

Wanneer ik dit schrijf heb ik net het Ziekentriduüm in Wognum achter de rug. Ik schep vaak op over onze vrijwilligers, maar wat je daar ziet is werkelijk ongelooflijk. Net als in Zwaag eind mei. Er wordt eindeloos gezorgd voor de oudere mensen; er zijn aparte extra toiletten in de kerkzaal, zelfs eentje in een oude biechtstoel! Alle mensen worden persoonlijk naar hun plaats begeleid en er is koffie met koek en midden op de dag soep met een slaatje en brood, etc. Ik was dit keer verantwoordelijk samen met een paar dames van het comité om alles ook religieus op rolletjes te laten lopen.

Tijdens de eerste Eucharistieviering op vrijdag met koor was er ook een handoplegging door de collega’s. Het is geweldig ontroerend om dat te mogen doen. Er waren ook twee kinderen die gevormd gaan worden. Ik heb ze meteen gevraagd om eventjes misdienaar te zijn en daar hadden ze plezier in. ’s Middags had ik een soort overweging over pelgrimeren en stond er een fiets op het priesterkoor. Ze vonden het geweldig. De tweede dag had ik een oudere heer gevraagd om even te bellen tijdens de consecratie. Dat deed hij ook met zichtbaar plezier heel uitbundig. We waren weer allemaal wakker.

En dan sta ik ineens vanochtend weer in drie klassen op de Hoeksteen in Enkhuizen. In navolging van een Evangelie tijdens dat triduüm vertelde ik hen de drie verhalen van iets wat verloren werd: de verloren zoon, het verloren schaap en het verloren geldstuk van de weduwe. Eerst dus die verloren zoon. Ik vroeg hen aan het eind goed na te denken en me te vertellen welke zoon voor hen het meest sympathiek was. Meestal (gelukkig) vonden ze de avonturier die z’n geld er doorheen joeg (met slechte vrouwen ook nog) het aardigst! Want vertelde ik ze: die man heeft echt geleefd en heeft daar iets van geleerd. En zo vroeg ik hen ook: wie is er van jullie altijd braaf? Er ging gelukkig geen vinger omhoog. Zo heb ik dus in korte tijd heel veel geloofsplezier gehad met ouderen en met kinderen.

Als je dan gewoon je Goddelijke ding doet, zoals ze dat tegenwoordig zeggen, vallen de verschillen in leeftijd weg.
Ik ben heel trots op onze Eva die voor het eerst in onze gemeenschap in Enkhuizen de overweging heeft gedaan. Wat een moed!
Dat vind ik nu echt kerk in de volle zin van het woord…

Ondertussen ben ik eindelijk weer eens gaan fietsen en heb in de Wieringermeer weer eens in het zonnetje kunnen zitten. Dat is genieten. Een heerlijke sigaar er bij en het leven kan niet meer stuk, er komt weer rust in mijn hart.

Wat er ook allemaal gebeurt, we gaan het samen redden in onze regio!
Want ik geloof in de kracht van onze Katholieke gemeenschappen.

Tot de volgende keer! Pater Peter

Advertenties