Uit de pen van Pater Peter

DAG LIEVE MENSEN !

Vorig jaar was het zoals gebruikelijk maar een kleine verkoudheid, maar nu sloeg het griepvirus in volle hevigheid toe. Na elf kerstvieringen moest ik me bij een van de laatste hiervan aan het altaar vasthouden. Waarschijnlijk was er toen al een virusmonster bezig. Ik redde het Kindje wiegen in Grootebroek op Eerste Kerstdag nog wel, maar tijdens mijn rit de volgende dag naar de medebroeders in Gent was het mis. Onderweg bezocht ik in Zeist mijn vader van 93.

Ik kon van de spierpijn nauwelijks uit de auto komen, met als resultaat dat er op de flat van mijn vader nu twee oude mannen rondliepen! Samen nog gesproken en een boterham gegeten, Gent afgezegd en terug naar huis, mijn bed in! De buurvrouw gebeld, mijn engel in goede en slechte tijden! Zij leverde begrip, bezorgdheid en kippensoep! En de dokter schreef paracetamol, etc voor. Ze had het waarschijnlijk al druk genoeg.

Voor het eerst in zeker vijftien jaar lag ik een keer een paar dagen op bed. Ik moest drie vieringen overlaten aan onze vrijwilligers! Een uitvaart en de twee Oudejaarsvieringen…
Ik ben ze eeuwig dankbaar. Wat een heerlijk gevoel dat kerk gewoon doorgaat.
En dan heb je in die dagen ook tijd om over allerlei zaken wat dieper na te denken, bijvoorbeeld dat ik het wat rustiger aan moet doen en juist ook wat aan mezelf moet gaan denken.

Dat ik ook rust moet nemen enz. En tijdens zo’n ziek zijn wordt er ook aan oude littekens gekrabbeld. Dat doet dan weer zeer. En opnieuw moet je je dan afvragen of je niet dingen anders moet doen. Die spierpijn is weer bijna over als ik dit schrijf, maar de les er uit geleerd is nog wel voelbaar.

Ik merk aan de verhalen van mijn collega-pastoors (verantwoordelijk tegenwoordig voor een regio) dat het overal hetzelfde is. Het is worstelen met onze kerk en dat op allerlei manieren. Toen ik uit militaire dienst stapte als aalmoezenier na 21 jaar, dacht ik dat ik na drie oorlogen wel alles had beleefd. De afgelopen twaalf jaar waren echter, naast de vele zeer mooie dingen, het zwaarst.

Gelukkig heb ik heel veel fantastische vrijwilligers, harde werkers om mij heen. Ze steunen me door dik en dun. Ze willen naar mijn sores luisteren en leven met me mee en bemoedigen me. Zonder hen was ik nergens, we zijn op die manier echt samen kerk! Dank jullie wel! Ik hoop niet dat dit overkomt als een zeurverhaal, maar dat het ook herkenbaar is.

Misschien moeten we samen naar wegen zoeken om elkaar echt heel te houden en liefdevol te bemoedigen en te beschermen. Misschien mag de strijdkreet voor dit jaar zijn: Brengen we elkaar een kop kippensoep? Een gezond 2018 toegewenst!

Tot de volgende keer! Pater Peter

DAG LIEVE MENSEN ! (2)

Ik schrijf dit artikeltje op Aswoensdag en dan kom je er als pater niet onderuit om iets te zeggen over De Vasten. Het Evangelie vandaag vertelt ons in ieder geval dat we ons niet opvallend moeten uitsloven. Daar verdenk ik eigenlijk nauwelijks nog iemand van. En ook dat je blij en opgeruimd moet zijn en niet moet gaan lopen somberen! Dat is eigenlijk wel een heel goede. Er zijn nog steeds veel mensen die herinneringen hebben aan het bekende trommeltje en aan het niet eten van vlees. Het is niet verboden om daar eventueel nog creatief wat mee te doen, maar het gaat om het resultaat…

De net begonnen vastentijd is een tijd van inkeer en ook reiniging. Die as van vandaag vertelt ons dat we sterfelijk zijn en dat we dus ook niets kunnen meenemen. Rijk en arm worden in de dood weer hetzelfde, een hele geruststelling. Ik vind het zelf een tijd van stilte, nadenken en bidden. Als uiterlijke dingen er bij helpen om dat beter te doen dan is dat oké. Anders kun je het net zo goed laten. Misschien is het wel zo aardig, als ik jullie hieronder wat tips geef om in deze periode over na te denken of om over te bidden. Verder is het natuurlijk altijd goed om wat extra’s te doen voor de Voedselbank (over eten gesproken) in deze periode of eens een extra bezoekje te brengen…

Een aantal vastentips:
1. Een kwartiertje per dag praten met God of beter, naar Hem luisteren!
2. Een half uurtje per dag wandelen met God; liefst natuurlijk buiten. Fietsen mag ook!
3. Nodig eens een alleenstaande bij je aan tafel.
4. Wees bewust intens dankbaar en tel je zegeningen per dag!
5. Durf eens (als je niet ging) naar de kerk te gaan! Het zijn best lieve mensen!
6. Geniet van de natuur, praat desnoods met vogels, honden of katten. Een kip mag ook! (persoonlijk goede ervaringen).
7. Probeer de dingen weer eens (op)nieuw te bekijken!
8. Ken je eigen tekortkomingen en houd toch van jezelf!
9. Probeer (met je partner) weer eens dat gevoel van verliefdheid terug te krijgen en te vieren.
10. Praat eens met een Heilige, ze zijn er voor en vinden het leuk!

Zo kan vasten ook leuk zijn en vooral religieus. En het voordeel is dat het gezond is voor lichaam en geest.
Veel plezier!

Tot de volgende keer! Pater Peter

Advertenties